যি চকা লাহে লাহে ঘূৰে,
তীক্ষ্ণ বিতৃষ্ণাত কিৰ্মিৰায়,
অৱজ্ঞা কৰা মনবোৰ বিচাৰে,
আৰু চকাবোৰ নেভাগে কেতিয়াও।

পূৰ্বে মনত পুতি থোৱা এটা চিন্তা,
ডেউকা মেলি উৰি যায়।
তুমি চিঞৰিছা, সাৰ পাবলৈ কষ্ট কৰিছা,
জ্বৰৰ সপোন কেতিয়াও মৰা নাই।

আজি এটা হাঁহি কাটি উলিওৱা,
তোমাৰ পৃথিৱীখন জ্বলি আছে,
চকাবোৰ ঘূৰি আছে,
মাত্ৰ তোমাৰ ধৰণে নহয়।