ক্ৰিকেট মেচ চাই থাকোঁতে কেতিয়াবা আপুনি অনুভৱ কৰিছেনে যে আপুনি আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বলাৰৰ বিৰুদ্ধে ছয় মাৰিব পাৰে? বা আপুনি ভাবিছেনে যে মেছিয়ে এতিয়া হেৰুওৱা গ'লটো আপুনি সহজেই দিব পাৰিলেহেঁতেন? আনকি আপুনি কেতিয়াবা বিশ্বাস কৰিছেনে যে এটা পাঞ্চতে কাৰোবাক ৰাস্তাৰ যুঁজত নক্ আউট কৰিব পাৰে? যদি হয়, আপোনাক অভিনন্দন জনাইছো। আপুনি হয়তো নজনাকৈয়ে ডানিং ক্ৰুগাৰ এফেক্টৰ (Dunning Kruger effect) অভিজ্ঞতা লাভ কৰিছে।

১৯৯৯ চনত কৰ্ণেল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মনোবিজ্ঞানৰ অধ্যাপক ডেভিদ ডানিং আৰু ডক্টৰেট ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰা স্নাতক ছাত্ৰ জাষ্টিন ক্ৰুগাৰে "Unskilled and Unaware of It: How Difficulties in Recognizing One's Own Incompetence Lead to Inflated Self-Assessments" শীৰ্ষক এখন গৱেষণা পত্ৰ প্ৰকাশ কৰিছিল। এই গৱেষণা পত্ৰখন ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ ওপৰত কৰা এক পৰীক্ষাৰ ওপৰত আধাৰিত আছিল। ডানিং আৰু ক্ৰুগাৰৰ প্ৰাৰম্ভিক অধ্যয়নত আৱেশিক, অৱনমনমূলক আৰু অপহৰণমূলক লজিক ৰিজনীং, ইংৰাজী ব্যাকৰণ আৰু হাস্যৰসৰ প্ৰশংসাত স্নাতক ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ প্ৰদৰ্শন আৰু আত্ম-মূল্যায়ন পৰীক্ষা কৰা হৈছিল। চাৰিটা অধ্যয়নৰ পিছত, গৱেষণাই সূচায় যে যিসকল অংশগ্ৰহণকাৰীয়ে তলৰ চতুৰ্থাংশত স্থান লাভ কৰিছিল, তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ পৰীক্ষাৰ প্ৰদৰ্শন আৰু ক্ষমতাক অতিৰঞ্জিত কৰিছিল। তেওঁলোকৰ আচল পৰীক্ষাৰ নম্বৰে তেওঁলোকক ১২ তম শতাংশত স্থান দিছিল, কিন্তু তেওঁলোকে নিজকে ৬২ তম শতাংশত স্থান দিছিল। অন্যান্য অধ্যয়নসমূহে এজন ব্যক্তিৰ আত্ম-দৃষ্টিভংগীয়ে কেনেকৈ ভুল আত্ম-মূল্যায়নৰ সৃষ্টি কৰে তাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিছে। কিছুমান ফলাফলত কোৱা হৈছে যে এই অশুদ্ধিৰ পৰিমাণ কাৰ্যৰ প্ৰকাৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে আৰু আচল প্ৰদৰ্শন উন্নত কৰি ইয়াক হ্ৰাস কৰিব পাৰি।

এই পৰীক্ষাটো তেতিয়াৰ পৰা বিভিন্ন ক্ষেত্ৰ যেনে ব্যৱসায়, ৰাজনীতি, ঔষধ, গাড়ী চলোৱা, বিমান চলাচল, স্থানিক স্মৃতি, বিদ্যালয়ৰ পৰীক্ষা আৰু সাক্ষৰতা আদিত অন্যান্য পণ্ডিতসকলৰ দ্বাৰা সম্পন্ন কৰা হৈছে। আৰু সকলো ফলাফল একে কথাই কয় – কোনো বিষয়ত কম জ্ঞান থকা লোকে প্ৰায়ে সেই ক্ষেত্ৰত তেওঁলোকৰ ক্ষমতাক অতিৰঞ্জিত কৰে। সৰল শব্দত ক’বলৈ গ’লে, আপুনি ভাবে যে জৰুৰীকালীন অৱস্থাত আপুনি এখন বিমান উৰুৱাব পাৰিব, বা আপুনি প্ৰশিক্ষিত নোহোৱালৈকে কল্পনাতে অৱস্থাটো ভালদৰে চম্ভালিব পাৰিব। অধ্যয়ন আৰু অনুশীলনৰ জৰিয়তে পৰ্যাপ্ত জ্ঞান লাভ কৰাৰ পিছত, এজন ব্যক্তিয়ে উপলব্ধি কৰে যে বিমানৰ আচল কাৰ্যপ্ৰণালীৰ বিষয়ে কোনো ধাৰণা নথকা ব্যক্তিৰ তুলনাত এয়া কিমান কঠিন কাম।

আকৰ্ষণীয়ভাৱে, এই প্ৰভাৱৰ বিপৰীতটোও সত্য। যিসকলৰ কোনো বিষয়ৰ বিষয়ে জ্ঞান থাকে, তেওঁলোকে প্ৰায়ে তেওঁলোকৰ আচল সামৰ্থ্যক কম অনুমান কৰে। যিসকল কোনো ক্ষেত্ৰত আচলতে দক্ষ বা জ্ঞানী, তেওঁলোকে প্ৰায়ে তেওঁলোকৰ সামৰ্থ্যক কম অনুমান কৰে। এইটো এই কাৰণে ঘটে কিয়নো তেওঁলোকে যিমানেই বেছি শিকে, সিমানেই তেওঁলোকে বিষয়টো কিমান বিশাল আৰু জটিল তাৰ বিষয়ে অধিক সজাগ হয়। তেওঁলোকে উপলব্ধি কৰে যে তেওঁলোকে কিমানখিনি এতিয়াও নাজানে, যাৰ ফলত তেওঁলোকে নিজৰ দক্ষতাক কম মূল্য দিয়ে। তেওঁলোকে এইটোও ধৰি লয় যে যদি কিবা এটা তেওঁলোকৰ বাবে সহজ যেন লাগে, তেন্তে ই আন সকলোৰে বাবেও সহজ হ'ব লাগিব, যিটো খুব কমেইহে হয়। এতিয়া আপুনি জানে কিয় সকলো গণিতৰ শিক্ষক সদায় খং থাকে।

সেইবাবেই পুৰণি কথাষাৰ "আপুনি যিমানেই বেছি জানে, সিমানেই কম জানে" ইমান ভালদৰে খাপ খায়। ই এই ধাৰণাটো ধৰি ৰাখে যে আচল বুজাই আপোনাক আপোনাৰ সীমাবদ্ধতাৰ বিষয়ে অধিক সজাগ কৰে, আনহাতে অগভীৰ বুজাই নিপুণতাৰ বিভ্ৰম সৃষ্টি কৰে।

বহুতো নতুন উদ্যমী ডানিং ক্ৰুগাৰৰ ফান্দত পৰে। সীমিত অভিজ্ঞতাৰ সৈতে, তেওঁলোকে প্ৰায়ে ব্যৱসায় এটা গঢ়ি তোলা আৰু বঢ়াই তোলা কিমান সহজ তাক অতিৰঞ্জিত কৰে। প্ৰাৰম্ভিক আত্মবিশ্বাসে স্পষ্টতাৰ দৰে অনুভৱ কৰায়, কিন্তু যেতিয়া তেওঁলোকে বিত্ত, নিয়োগ, গ্ৰাহক ধৰি ৰখা, আৰু প্ৰতিযোগিতাৰ দৰে আচল প্ৰত্যাহ্বানৰ সন্মুখীন হ'বলৈ আৰম্ভ কৰে, তেতিয়া তেওঁলোকে উপলব্ধি কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে যে তেওঁলোকে কিমান কম আচলতে জানিছিল। তেওঁলোকে যিমানেই বেছি শিকে, সিমানেই এই সকলোবোৰ অধিক জটিল যেন লাগে। এই কাৰণেই উদ্যমিতাৰ যাত্ৰাত নম্ৰতা, বিফলতাৰ পৰা শিক্ষা লোৱা, আৰু পৰামৰ্শ বিচৰাটো ইমান গুৰুত্বপূৰ্ণ।

সেয়েহে পিছৰবাৰ আপুনি যেতিয়া ভাবে যে আপুনি মেৰী কমক পৰাস্ত কৰিব পাৰিলেহেঁতেন, কেৱল আপুনি জিমলৈ যোৱাৰ বাবে, এই প্ৰবন্ধটোৰ বিষয়ে ভাবক।